artykuły

przewodnik-po-polscePRZEWODNIK PO POLSCE
ReklamaBilbord - Makita 05.05-05.06 Sebastian
Zamek w Drzewicy
  fot. Wikipedia Zamek w Drzewicy

Zamek w Drzewicy

Zamek w Drzewicy został wybudowany w latach 1527-1535 w stylu gotycko - renesansowym przez Macieja Drzewickiego – arcybiskupa gnieźnieńskiego. Usytuowany na prawym brzegu rzeki Drzewiczki zamek otoczony był dwiema fosami i wałem ziemnym oraz wysokim parkanem drewnianym.

Cała budowla składała się z:

  • dwóch trzykondygnacyjnych budynków mieszkalnych,
  • czterech pięciokondygnacyjnych wież stylizowanych na obronne,
  • dziedzińca otoczonego murem dwunastometrowej wysokości.

Budynek mieszkalny (zajmujący zachodnią część zamku – od strony mostu) posiadał po cztery duże izby na każdym z trzech pięter. Od strony północnej i południowej zbudowano trzypiętrowe alkierze. W południowym alkierzu, na trzecim piętrze znajdowała się kaplica zamkowa.

Mury według mody renesansowej, były otynkowane, a ściany wewnętrzne dodatkowo-polichromowane. Na wysokości pierwszego i drugiego piętra wzdłuż i wewnętrznej strony murów biegły drewniane ganki. Pozostałe odcinki obwodu tworzyły wysoki mur obronny ze strzelnicami. Całość otaczała fosa, łącząca się z korytem rzeki Drzewiczki. Wieże narożne zbudowane na planie kwadratu posiadają imponujące naroża wykonanie z dokładnie dopasowanych ciosów kamiennych. Widoczne w nich otwory strzelnicze dla armat oraz dla kusz i łuków choć mogły spełniać swoja funkcję militarną, to jednak były w zasadzie elementami dekoracyjnymi. 

Zachowały się wnęki dla mostów zwodzonych, które prowadziły do bramy i do furty. Na ścianie wewnątrz budowli zachował się fragment fresku Św. Anny Obramienia okien i drzwi – wykonane z profilowanych ciosów piaskowcowych wskazują na wyraźne wpływy modnych wówczas – zwłaszcza w Krakowie – form renesansowych. 

Gotyckie szczyty zamku, wieńczące wschodnią, północną i południową część budynku mieszkalnego, zbudowane z czerwonej cegły wspaniale kontrastowały z bielą tynków murów zamku. Kominy wznoszące się pośrodku szczytów nakryte były koronami z cegły, które stanowiły zabezpieczenie przed rozsypaniem się komina, a zarazem stanowiły charakterystyczny, widoczny z daleka akcent zamku.

Same ściany szczytowe nie posiadają na terenie Polski swojego odpowiednika, najbliższy znajduje się w Danii.

O szczyt oparta była gotycka, wysoka więźba dachowa typu północnoeuropejskiego, charakterystyczna dla zamków i kościołów nad Bałtykiem. Również umieszczeniem klatek schodowych wewnątrz budynku mieszkalnego wyraźnie przypomina ratusz gdański. Przez ponad 100 lat (1530 – 1650) stanowił rezydencję rodu Drzewickich. Od 1675 roku był zamieszkiwany przez siostry bernardynki, które tu znalazły schronienie po pożarze ich – znajdującego się 100 m w górę rzeki – klasztoru.

W 1787 roku zamek drzewicki zwiedzał król Stanisław August Poniatowski, dla którego Zygmunt Vogel – nadworny malarz namalował widok zamku w Drzewicy – akwarela z 1792 roku znajduje się w zbiorach Gabinetu Rycin Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego z kolekcji króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Kres świetności zamku nastąpił po wielkim pożarze w 1814 roku, który całkowicie zniszczył drewniany dach i wnętrze zamku. Od tej pory stoi w ruinie, stanowi cenny zabytek architektoniczny i jest atrakcją turystyczną miasta. Zachowane potężne wieże narożne wywierają olbrzymie wrażenie na przyjezdnych.

Obok zamku do dziś znajduje się podupadła budowla będąca 1/3 dawnego, XV-wiecznego murowanego, parterowego dworu z XVIII-wiecznym dwukolumnowym gankiem. W okresie, kiedy zamek stanowił rezydencję mieszkalną, dwór pełnił role budynku gospodarczego, mieszcząc browar piwa drzewickiego. Boczne skrzydła dworu zostały kilkadziesiąt lat temu rozebrane.

Polska jest piękna. Nie czekaj, ruszaj w drogę!

Lokalizacja, kempingi w okolicy