artykuły

przewodnik-po-polscePRZEWODNIK PO POLSCE
ReklamaBilbord - bookingcamper
Po zdrowie do Buska Zdroju
  fot. Wikipedia Po zdrowie do Buska Zdroju

Po zdrowie do Buska Zdroju

Busko Zdrój położone jest w malowniczym regionie zwanym Ponidziem, nad dolną i środkową Nidą, 50 km na południe od Kielc i 80 km na północny-wschód od Krakowa. Od wielu wieków słynie z wody o zdrowotnych właściwościach.

Początki Buska-Zdroju sięgają XII w., kiedy wokół kościoła św. Leonarda usadowiła się osada pasterska. W 1185 r. właściciel Buska i okolic – rycerz Dersław – sprowadził do osady zakon wspomnianych norbertanek. Zapisał im później w testamencie cały swój majątek. Od 1241 r. przez kilkaset lat Busko było własnością klasztoru. W 1252 r. otrzymało od Boleslawa Wstydliwego immunitet skarbowy, w którym król zezwolił klasztorowi m.in. na eksploatację solanki.

Jest to pierwsza wzmianka o wykorzystaniu wody mineralnej w Busku Zdroju.

W 1287 r. Busko otrzymało z rąk księcia Leszka Czarnego prawa miejskie.

Okres ożywienia miasta wiąże się z odkryciem w 1776 r. źródeł solankowych. Zaczęto eksploatować sól, lecz wkrótce zaniechano jej wydobycia ze względu na nieopłacalność produkcji. W 1808 r. magister medycyny Winterfeld z Pińczowa, przeprowadził pierwsze badania nad wykorzystaniem miejscowych wód do leczenia. Do Buska zaczęli przyjeżdżać pierwsi kuracjusze zwani wówczas „gośćmi kąpielowymi”.

W 1820 r. Busko wziął w dzierżawę gen. Feliks Rzewuski. Znając lecznicze działanie buskich wód, wybudował, dzięki pomocy warszawskiej spółki, łazienki według projektu znanego architekta włoskiego, Henryka Marconiego.

ReklamaSródtekstowy YT PC
Wokół zakładu ogrodnik Ignacy Hanusz zaprojektował rozległy park zdrojowy z unikalną roślinnością, który zgodnie z pomysłem H. Marconiego połączył górne miasto z nową dzielnicą zdrojową.

W 1828 r. na leczeniu przebywało już 202 gości. W 1836 r. nastąpiło uroczyste otwarcie uzdrowiska, a pod koniec XIX w. Busko zaliczano do najwartościowszych i najliczniej odwiedzanych uzdrowisk europejskich. O popularności kurortu świadczyła liczba kuracjuszy przebywających w 1899 r. na leczeniu (2431).

W tym czasie powstawały liczne wille zdrojowe i pensjonaty dla gości kuracyjnych. Uzdrowisko szybko stało się modne, a kuracjuszy przybywało z każdym rokiem. Jeden z dzierżawców, dr A. Dobrzański, obok wód siarczkowych, zastosował do leczenia muły borowinowe.

Odkrycie po II wojnie światowej nowych bogatych złóż wód siarczkowych umożliwiło dalszy rozwój uzdrowiska. Od początku lat 60. rozpoczęto budowę nowych sanatoriów. Obecnie w Busku-Zdroju jest ich 14. Miasto liczy ponad 18 tys. mieszkańców, co roku odwiedza je ok. 50 tys. kuracjuszy.

Polska jest piękna. Nie czekaj, ruszaj w drogę!