PRZEWODNIK PO REGIONIE

Po Świecie

ponad rok temu  09.08.2016, ~ Administrator   

Ukraina > Krym

Krym to półwysep na południu Ukrainy, zwany również półwyspem Taurydzkim, połączony jest z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim, pomiędzy Morzem Czarnym i Azowskim, a od Rosji oddzielony Cieśniną Kerczeńską. Długość linii brzegowej to 1000 km, a powierzchnia zajmuje 25 700 km2 . Politycznie Krym należy do Ukrainy (został przekazany z Rosji do Ukrainy w 1954). Niemal cały obszar półwyspu wchodzi w skład Autonomicznej Republiki Krymu, jedynie miasto wydzielone Sewastopol wchodzi bezpośrednio w skład Ukrainy, podlegając władzom centralnym w Kijowie.

Stolica Krymu Symferopol (ukr. Simferopol) leży w głębi lądu nad rzeką Sałgir. Miasto nie jest pierwszorzędną atrakcją turystyczną, ale nie można go ominąć podczas zwiedzania półwyspu. Jego rolę najlepiej oddaje tłumaczenie pseudogreckiej, nadanej przez Rosjan, nazwy - jest to "miasto-węzeł", "miasto na skrzyżowaniu" (m.in. znajduje się tu jedyny na Krymie port lotniczy). 

W części wschodniej, obok Cieśniny Kerczeńskiej, wznoszą się góry Jaiłu, otaczające cały brzeg południowy i ku północy rozdzielające na kilka równoległych łańcuchów gór, pokrytych gęstym lasem. Na północy przechodzą w step, zajmujący większą część półwyspu. Najwyższym szczytem Gór Krymskich jest Roman-Kosz o wysokości 1545 m n.p.m., drugim szczytem – Czatyrdah (starożytne Mons Trapezus, 1527 m n.p.m.). Na południu Krymu znajduje się dużo malowniczych miejscowości, warowni, ruin starożytnych gmachów, klasztorów, meczetów tatarskich, pięknych ogrodów i gajów oliwnych, natomiast w części północnej Krymu się ich prawie nie spotyka. Klimat łagodny umożliwia rozwój roślinności o charakterze podzwrotnikowym. Doliny, poprzecinane strumieniami i zatokami, są żyzne i urodzajne. Krym dzieli się na trzy rejony:
• Krym Górski – obejmujący południową część półwyspu
• Krym Stepowy – obejmujący równinną część północną półwyspu
• Półwysep Kerczeński – we wschodniej części półwyspu

Sezon kąpielowy na Krymie trwa maksymalnie 4 miesiące. W zależności od miejscowości zaczyna się on od końca maja, gdy woda nagrzewa się do +18 st. i kończy się stopniowo w połowie października. Największe temperatury woda osiąga w lipcu i sierpniu na wybrzeżu Eupatorii i Sudaku (do 28 C), oraz w Jałcie i Ałuszcie (do 26 C). Godnym polecenia jest sezon Babie Lato, który trwa od początku września do połowy października. Wyróżnia go mniejszy upał w dzień i większa ochłoda w nocy przy ciepłym morzu około 22 C. Temperatura wody morskiej w okresie letnim zmienia się nieznacznie. Różnica dni na Krymie, w czasie których temperatura wody i powietrza pozwala na korzystanie z uroków kąpieli morskich wynosi około trzech tygodni (najdłuższy okres kąpielowy jest w Sewastopolu i Kerczu 128 dni, najkrótszy w Teodozji 104 dni). 

Krym to kraina wspinaczki skałkowej i kolarstwa górskiego. Znajdziesz tu około dziesięć, dobrze przygotowanych, miejsc do wspinaczki. Najwięcej popularnych skał znajduje się w okolicach Wielkiej Jałty. Średni stopień trudności to 7a (wg. skali 5-9). Warte polecenia są wielo- lub jednodniowe wyprawy rowerowe. To miejsce, gdzie przez wieki Wschód spotykał sie z Zachodem, stąd ogromne bogactwo zabytków: starożytne greckie ruiny, intrygujące skalne miasta, pamiętające średniowiecze twierdze, ruiny ormiańskich klasztorów, a także pamiątki po Tatarach: meczety czy słynny Pałac Chanów w Bakczysaraju. Pałac Hrabiego Woronowca najbardziej atrakcyjny pałac Riwiery Krymskiej, wybudowany w I połowie XIX stulecia w 3 stylach: Gotyku, Baroku i Mauretańskim. Słynie, jako prawdziwa perła regionu Wielkiej Jałty. Położony w Ałupce, zbudowany w latach 1828-1848 wysiłkiem tysięcy żołnierzy i chłopów pańszczyźnianych, wg projektu E. Bloore'a. W zachodniej części dziedzińca znajduje się główne wejście do pałacu. Fasada pałacu zwrócona w stronę morza, jest utrzymana w stylu mauretańskim. Kamienne ściany, okienne otwory i wystające trójkątne podpory nadają mu cechy średniowiecznego zamku. 

Przyglądając się dokładniej pałacowi odnajdujemy podobieństwo z konturami góry Aj-Petri. Obecnie pałac stanowi muzeum z kolekcją obrazów i przedmiotami z brązu, porcelany i kamienia. Masywne meble datowane są na I połowę XIX w. Pokój gościnny udekorowany jest portretami i obrazami przedstawiającymi panoramę Krymu. Ściany Małego Saloniku, zwanego Chińskim, pokryte są chińskimi matami. Przedsionek zbudowany w stylu gotyckim pomalowany jest olejną farbą imitującą skórę. Nad kominkami wiszą portrety polskiego magnata Branickiego. Pokój gościnny z jasnoniebieskimi ścianami wykorzystywany był również do przedstawień teatralnych. Wokół pałacu leży piękny park z I połowy XIX w., założony przez sadownika K. Kebacha. Na powierzchni 40 ha rośnie 200 gatunków drzew i krzewów. Droga przechodząca przez park dzieli go na dwie części: Górną (w stylu angielskim) i Dolną (w stylu francuskim). Wewnątrz parku znajdują się piękne polany, stawy i jeziorka, rzeczki z kaskadami wodospadów. Osobliwością geologiczną są naturalnie nagromadzone bloki skalne zwane Chaosem. Powstały z rozkruszonego lakolitu (skała powstała w wyniku intruzji magmy, złożona ze skał głębinowych w kształcie soczewki lub grzybka) i rozproszone są wokół stawów. Powyżej leży Wielki Chaos, z którego można podziwiać otaczającą panoramę, a poniżej znajduje się Mały Chaos z widokiem na groty i wąskie szczeliny między klifami. Zespół pałacowo-parkowy jest unikalnym zabytkiem historii i architektury, często odwiedzanym miejscem Krymu. 

Pałac Chanów krymskich jest najważniejszą pamiątką, jaka ocalała na Krymie, będącą wspomnieniem dawnej potęgi tatarskiej. Został wybudowany w połowie XVI wieku przez Adil-Sachib Gireja. Obecnie kompleks pałacowy zajmuje 4 ha, ale w przeszłości był o wiele większy. Do pałacu przylegały sady, za nimi znajdowały się łąki, a przed wzgórzem – duży cmentarz miejski. Na dziedzińcu pałacowym wybudowano meczet Chan-dżami. Jest to największa świątynia Tatarów na Krymie. Obok masywnej bryły wznoszą się dwa wysmukłe minarety. Swoje piękno meczet zawdzięcza chanowi Seliametowi Girejowi, który odbudował go po pożarze w 1736 roku. Pałac Chanów krymskich, czyli jak nazywają go Tatarzy Chan-saraj nigdy nie miał pełnić funkcji nieprzystępnej twierdzy. Rolę tę przypisano Kyrk-er, gdzie do XVII w. znajdowała się chańska mennica. Pałac w Bakczysaraju miał być swego rodzaju ucieleśnieniem rajskiego sadu. Temu twórczemu zamysłowi odpowiadał przepych pałacu, bogactwo urokliwych dziedzińców, zapełnionych zielenią, drzewami, kwiatami i licznymi fontannami.

GALERIA ZDJĘĆ

Ukraina > Krym
Ukraina > Krym
Ukraina > Krym

Jak się czujesz po przeczytaniu tego artykułu ? Głosów: 1

  • 0
    ZADOWOLONY
  • 0
    ZASKOCZONY
  • 0
    POINFORMOWANY
  • 1
    OBOJĘTNY
  • 0
    SMUTNY
  • 0
    WKURZONY
  • 0
    BRAK SŁÓW

Komentarze (0)

dodaj komentarz
Aby dodać komentarz musisz podać wynik
    Nie ma jeszcze komentarzy...
do góry strony